برمىشمرد و به خود نسبت داده و مىفرمايد : « عِنْدِى » احتمالاتى مطرح است : 1 . ممكن است مقصود از آن ، ابتلائات ظاهرى عالم طبيعت باشد كه آيه‌ى شريفه‌ى زير بدان اشاره نموده و مىفرمايد : وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ « 1 » و مسلّماً شما را به چيزى مانند : ترس و گرسنگى و كاستى دارايى و جان‌ها و ميوه‌هايتان گرفتار و امتحان خواهيم نمود و به صابران مژده ده . 2 . امكان دارد مراد ابتلا و امتحان در امر بهره‌مندى بهينه يا ناپسند از امر موت و حيات و انجام دادن و ندادن عمل صالح باشد كه خداوند در آيه‌ى ديگر مىفرمايد : خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا « 2 » مرگ و زندگانى را آفريد ، تا شما را بيازمايد كه كدام يك از شما ، كردارش نيكوتر است . 3 . منظور ابتلا و امتحان در مقابل زر و زيور و دلبستگىهاى عالم طبيعت است كه بيشتر اهل جهان را به خود فريفته و از غرض غايى باز داشته است ؛ چنان كه خداوند مىفرمايد : إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا « 3 » آن چه را بر روى زمين است ، زينت و زيور آن قرار داديم ، تا آن‌ها را بيازماييم كه كدام يك كردارش نيكوتر است . 4 . مقصود ابتلا و امتحان در مقابل تحمّل بار سنگين امانت ولايت و امامت است ؛ همان گونه كه حق سبحانه ابتدا حضرت ابراهيم - عليه‌السّلام - را در مقابل بار امانت رسالت امتحان نمود و سپس مقام امامت را به او عطا فرمود ؛ چنان كه مىفرمايد :

--> ( 1 ) . سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 155 . ( 2 ) . سوره‌ى ملك ، آيه‌ى 2 . ( 3 ) . سوره‌ى كهف ، آيه‌ى 7 .